Jak pozyskać klientów do biura rachunkowego (Warszawa)

Jak pozyskać klientów do biura rachunkowego? Zacznij od liczby, której większość biur nie zna: ile zarabia na jednym kliencie w całym okresie współpracy. Dopiero z nią da się ustalić, ile wolno wydać na pozyskanie umowy. Potem pilnuj rzeczy, które odróżniają biuro od zwykłej firmy usługowej: obowiązkowego OC, granicy między prowadzeniem ksiąg a doradztwem podatkowym, obowiązków wobec przeciwdziałania praniu pieniędzy, danych klientów powierzonych Ci do przetwarzania i zakazu wysyłania ofert bez zgody.

Ile jest wart klient i ile wolno wydać na jego pozyskanie

Zanim ustawisz pierwszą reklamę lub kampanię, policz wartość klienta. Wszystkie liczby w tej sekcji są wymyślone na potrzeby przykładu i nie opisują rynku. Załóżmy abonament 400 zł miesięcznie za pełną obsługę małej firmy, średni czas współpracy 30 miesięcy i koszt czasu pracy księgowej przy tym kliencie 260 zł miesięcznie.

Przychód z jednego klienta to 400 × 30 = 12 000 zł. Koszt obsługi to 260 × 30 = 7 800 zł. Zostaje 4 200 zł. Od tego odejmij jednorazowy koszt wejścia: weryfikacja klienta, umowa, przejęcie dokumentów i konfiguracja, powiedzmy 3 godziny po 100 zł, czyli 300 zł. Wychodzi 3 900 zł wkładu na pokrycie marketingu, kosztów stałych i Twojej marży.

Jeśli przeznaczysz na pozyskanie klientów jedną czwartą tego wkładu (to założenie przykładowe, nie norma), dopuszczalny koszt jednej umowy wynosi około 975 zł. Przy budżecie 2 000 zł miesięcznie dasz radę zapłacić za dwie umowy. Ważne, ile zapytań zamienia się w umowę: gdyby z 30 zapytań 12 skończyło się rozmową, a 5 umową, współczynnik wynosi 5 ÷ 30, czyli około 17%.

Trzeci element to odpływ. Przy 40 klientach i odejściu 5% miesięcznie tracisz średnio dwóch klientów, więc dwie nowe umowy tylko utrzymują stan. Wzrost zaczyna się dopiero od trzeciej.

Kto może prowadzić księgi jako usługę: art. 76a i obowiązek OC

Usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest według art. 76a ust. 1 ustawy o rachunkowości działalnością gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności z art. 4 ust. 3 pkt 2–6, czyli m.in. prowadzenia ksiąg na podstawie dowodów księgowych, ustalania wyniku finansowego, sporządzania sprawozdań i gromadzenia dokumentów. Ustęp 3 pozwala wykonywać tę działalność przedsiębiorcom pod warunkiem, że czynności będą wykonywać osoby z pełną zdolnością do czynności prawnych i niekarane prawomocnym wyrokiem za wskazane w przepisie przestępstwa, m.in. przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu i obrotowi gospodarczemu oraz za przestępstwa skarbowe.

W obecnym tekście jednolitym art. 76b–76g są oznaczone jako uchylone, a obowiązek ubezpieczenia znajduje się w art. 76h. Jeśli w starszym poradniku czytasz o rejestrze lub certyfikacie dla takich biur, sprawdź go z aktualnym tekstem ustawy, zanim zacytujesz taki wymóg w ofercie.

Dla klienta ma to znaczenie z jednego powodu: według art. 11 ust. 2 pkt 1 jednostka może powierzyć prowadzenie ksiąg właśnie przedsiębiorcy z art. 76a ust. 3. Ale odpowiedzialność nie przechodzi na biuro automatycznie. Art. 4 ust. 5 mówi, że kierownik jednostki ponosi odpowiedzialność za obowiązki z zakresu rachunkowości także wtedy, gdy powierzył je innej osobie lub przedsiębiorcy za ich zgodą, a przyjęcie odpowiedzialności przez tego przedsiębiorcę powinno być stwierdzone w formie pisemnej. W umowie warto więc wprost opisać, co biuro przejmuje, a co zostaje po stronie klienta.

Art. 76h ust. 1 nakłada na przedsiębiorców z art. 76a ust. 3 obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z tą działalnością. Szczegóły reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z 6 listopada 2014 r.: obowiązek ubezpieczenia powstaje nie później niż w dniu poprzedzającym rozpoczęcie działalności (§ 3), minimalna suma gwarancyjna na jedno zdarzenie to równowartość 10 000 euro (§ 4 ust. 1), liczona według średniego kursu NBP ogłoszonego po raz pierwszy w roku zawarcia umowy (§ 4 ust. 2), a zakład ubezpieczeń nie może umownie ograniczyć wypłaty odszkodowań w zakresie objętym ubezpieczeniem (§ 2 ust. 3). Przy kursie 4,30 zł za euro (przykład) minimum wynosi 43 000 zł.

Ustawa wyłącza z tego obowiązku biegłych rewidentów i doradców podatkowych, jeśli ubezpieczyli się od odpowiedzialności za szkody przy wykonywaniu zawodu w tym samym zakresie (art. 76h ust. 3). Czy minimalna suma wystarcza Twojemu portfelowi klientów, to osobne pytanie do brokera, bo przepis ustala tylko dolną granicę.

• Pokaż polisę w ofercie bez zdjęcia numeru: nazwa ubezpieczyciela, okres, suma gwarancyjna. To rzeczowy argument, nie slogan.
• Nie pisz „odpowiadamy za wszystko”. Opisz zakres odpowiedzialności w umowie i zgodnie z art. 4 ust. 5 zapisz na piśmie, co przejmujesz.

Co wolno napisać w ofercie: księgi tak, porady podatkowe wyłącznie dla uprawnionych

Granica nie przebiega tam, gdzie ją zwykle rysują reklamy. Ustawa o doradztwie podatkowym w art. 2 ust. 1 wymienia pięć grup czynności. Pkt 2 obejmuje prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, ksiąg rachunkowych, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych, a pkt 3 sporządzanie zeznań i deklaracji podatkowych. Natomiast ust. 2 zastrzega zawodowe wykonywanie czynności z pkt 1 (porady, opinie i wyjaśnienia z zakresu obowiązków podatkowych), pkt 4 (reprezentowanie przed organami i w zakresie sądowej kontroli decyzji) oraz pkt 5 (niezależny audyt funkcji podatkowej) wyłącznie dla podmiotów uprawnionych.

Kto jest takim podmiotem? Według art. 3 ust. 1 do porad z pkt 1 uprawnieni są doradcy podatkowi wpisani na listę, adwokaci i radcowie prawni oraz biegli rewidenci. Przy reprezentowaniu (ust. 2) są to doradcy, adwokaci i radcowie. To oznacza, że sformułowanie „doradzimy, jak zapłacić mniejszy podatek” w ofercie biura bez takiej osoby w składzie jest ryzykowne. Czy zwykłe wyjaśnienie przy księgowaniu to „porada” i czy pełnomocnictwo przed urzędem skarbowym to „reprezentowanie zawodowe”, przepis nie opisuje; to interpretacja, zapytaj prawnika.

Praktyka bezpieczna dla oferty jest prosta: opisuj usługę czasownikami z pkt 2 i 3 (prowadzimy księgi, przygotowujemy deklaracje, rozliczamy płace), a o poradach dla klienta pisz tylko wtedy, gdy zapewnia je osoba uprawniona, i podaj jej nazwisko oraz podstawę uprawnień. Doradców podatkowych wiążą też zasady etyki dotyczące reklamy (art. 38 ust. 3 ustawy).

• Zamiast „doradztwo podatkowe” napisz „księgowość i rozliczenia podatkowe” (jeśli nie masz uprawnionej osoby).
• Zamiast „zaoszczędzimy Ci X zł” napisz, jakie procesy porządkujesz: terminy, dokumenty, kontrola VAT. Nie obiecuj kwot przed analizą dokumentów.
• Podaj, kto w biurze co wykonuje: księgowa, osoba odpowiedzialna za kadry, ewentualnie doradca. Klient ma wiedzieć, z kim rozmawia o jakiej sprawie.

Kiedy firmy zmieniają księgową i jak przejąć księgi

W 2026 r. realnym powodem rozmów jest KSeF. Art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT zobowiązuje podatników do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, a art. 145m pozwala od 1 kwietnia do 31 grudnia 2026 r. wystawiać faktury elektroniczne lub papierowe, jeżeli sprzedaż z podatkiem udokumentowana nimi w danym miesiącu wynosi najwyżej 10 000 zł (ust. 1); prawo to znika od faktury, którą limit przekroczono (ust. 2). Wielu przedsiębiorców zapyta więc, kto ułoży im obieg faktur. Terminy bywają zmieniane, sprawdź aktualne brzmienie.

Przejęcie ksiąg ma swoje reguły. Dowody księgowe i dokumenty przechowuje się co do zasady w jednostce, ale art. 73 ust. 4 pozwala przekazać zbiory na zewnątrz innej jednostce świadczącej usługi przechowywania dokumentów. Gdy księgi są prowadzone poza siedzibą klienta, art. 11a nakłada na kierownika jednostki obowiązek powiadomienia właściwego urzędu skarbowego o miejscu ich prowadzenia w terminie 15 dni od wydania oraz zapewnienia dostępności ksiąg dla organów kontroli. Księgi rachunkowe przechowuje się co najmniej 5 lat (art. 74 ust. 2 pkt 1), a część dokumentów dłużej. To kwestie do opisania w umowie i w liście do poprzedniego biura.

Zlecenie z poprzednim biurem wygasa według zasad kc. Art. 750 kc każe stosować przepisy o zleceniu do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, a art. 746 § 1 pozwala dającemu zlecenie wypowiedzieć je w każdym czasie, z obowiązkiem zwrotu wydatków i zapłaty części wynagrodzenia odpowiadającej dotychczasowym czynnościom, a przy wypowiedzeniu bez ważnego powodu także naprawienia szkody. Art. 746 § 3 stanowi, że nie można z góry zrzec się uprawnienia do wypowiedzenia z ważnych powodów. Warunki wypowiedzenia ustalone w umowie z poprzednim biurem klient powinien sprawdzić sam, a Ty nie musisz ich oceniać.

• Lista dokumentów do przejęcia: księgi za bieżący rok, ewidencje VAT, deklaracje i potwierdzenia, listy płac, umowy, pełnomocnictwa, dostępy do KSeF.
• Protokół przekazania z datą i listą, żeby było wiadomo, od kiedy odpowiadasz za dany okres (a wcześniejsze zostaje po stronie poprzedniej księgowej).
• Plan zgłoszeń dla klienta: powiadomienie urzędu o miejscu prowadzenia ksiąg (art. 11a), aktualizacja pełnomocnictw, kontakt z ZUS.
• Pierwsze 30 dni jako okres kontrolny: jedna rozmowa po zamknięciu pierwszego miesiąca, żeby klient wiedział, co dostał.

Przyjmując klienta, stosujesz środki AML

Biuro rachunkowe jest w Polsce instytucją obowiązaną. Art. 2 ust. 1 pkt 17 ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wymienia „podmioty prowadzące działalność w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych”. Numer punktu zmieniał się w kolejnych tekstach jednolitych, więc w starszych materiałach możesz znaleźć inny; w tekście ogłoszonym w Dz.U. 2025 poz. 644 jest to pkt 17. Brzmienie sprawdź w aktualnym tekście.

W praktyce przy każdym nowym kliencie to oznacza zestaw obowiązków, które przesuwasz do etapu umowy, a nie do końca roku. Art. 33 nakazuje stosować środki bezpieczeństwa finansowego, rozpoznawać i dokumentować ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu (z uwzględnieniem m.in. rodzaju klienta, obszaru geograficznego, rodzaju usług i celu stosunków), a stosowanie środków dopasować do tego ryzyka. Art. 34 ust. 1 wymienia identyfikację klienta i weryfikację jego tożsamości, identyfikację beneficjenta rzeczywistego, ocenę stosunków gospodarczych i bieżące monitorowanie. Środki stosuje się m.in. przy nawiązywaniu stosunków gospodarczych (art. 35 ust. 1 pkt 1). Przed ich nawiązaniem informujesz klienta o przetwarzaniu jego danych osobowych (art. 34 ust. 5).

Poza tym biuro ma wprowadzić wewnętrzną procedurę AML i na bieżąco ją weryfikować (art. 50), zapewnić udział osób wykonujących te obowiązki w szkoleniach (art. 52), wyznaczyć pracownika zajmującego kierownicze stanowisko, odpowiedzialnego za zgodność i przekazywanie zawiadomień (art. 8), a także przechowywać kopie dokumentów i informacje przez 5 lat od zakończenia stosunków z klientem (art. 49 ust. 1). W razie okoliczności wskazujących na podejrzenie przestępstwa instytucja zawiadamia Generalnego Inspektora Informacji Finansowej niezwłocznie, nie później niż w 2 dni robocze od potwierdzenia podejrzenia (art. 74 ust. 2), a fakt przekazania zawiadomienia zachowuje w tajemnicy (art. 54 ust. 1 pkt 1).

Jak te przepisy zastosować w jednoosobowym biurze, np. kto jest „pracownikiem na stanowisku kierowniczym” albo jak dobrać intensywność weryfikacji, ustawa nie rozstrzyga wprost, a obowiązki mają być proporcjonalne do charakteru i wielkości instytucji (art. 27 ust. 1). Dlatego procedurę napisz wspólnie z prawnikiem znającym ten obszar. Dla sprzedaży wniosek jest prosty: nie obiecuj „podpisania umowy w 10 minut”. Rozmowa z klientem ma uwzględniać weryfikację tożsamości i struktury właścicielskiej, a wyjaśnienie jej powodu zwiększa zaufanie, a nie je psuje.

• Formularz klienta: dane firmy, osoby upoważnione, beneficjent rzeczywisty, cel współpracy. Zbieraj tylko to, czego wymaga procedura.
• Ocena ryzyka w dwóch zdaniach zapisana w teczce klienta, z datą. Brak zapisu utrudnia wykazanie, że środki zastosowano (art. 34 ust. 3).
• Kto zawiadamia i kiedy: nazwisko osoby, termin, tajemnica. Pracownicy znają zasadę „nie mówimy klientowi”.

Umowa i dane klientów: biuro jako podmiot przetwarzający

Księgowa ma dostęp do list płac, umów, danych kontrahentów i numerów rachunków. Gdy przetwarza je w imieniu klienta, w rozumieniu RODO zwykle występuje jako podmiot przetwarzający, a firma klienta jest administratorem (to ocena zależna od sytuacji, więc rolę ustal przy konkretnej umowie, najlepiej z prawnikiem). Art. 28 ust. 3 wymaga, aby przetwarzanie odbywało się na podstawie umowy lub innego instrumentu prawnego, który określa m.in. przedmiot i czas trwania przetwarzania, charakter i cel, rodzaj danych oraz kategorie osób.

Umowa powierzenia ma stanowić m.in., że biuro przetwarza dane wyłącznie na udokumentowane polecenie administratora, zapewnia, aby upoważnione osoby były zobowiązane do zachowania tajemnicy, stosuje środki z art. 32, pomaga w wykonaniu obowiązków z art. 32–36, a po zakończeniu usług według decyzji administratora usuwa lub zwraca dane (chyba że prawo nakazuje ich przechowywanie) i udostępnia informacje potrzebne do audytu (art. 28 ust. 3 lit. a–h). Uwaga: końcowe usunięcie danych zderza się z obowiązkiem przechowywania ksiąg przez 5 lat, więc ten wyjątek wpisz do umowy, zamiast ukrywać go w regulaminie.

Art. 32 ust. 1 wymaga wdrożenia środków odpowiednich do ryzyka, w tym szyfrowania, zdolności do zapewnienia poufności i dostępności systemów oraz regularnego testowania skuteczności. Gdy dojdzie do naruszenia, podmiot przetwarzający zgłasza je administratorowi bez zbędnej zwłoki (art. 33 ust. 2), a administrator organowi nadzorczemu w miarę możliwości w ciągu 72 godzin od stwierdzenia (art. 33 ust. 1). To powód, by w umowie zapisać, w ciągu ilu godzin zgłaszasz incydent klientowi.

Tajemnicę trzeba odróżnić od zawodowej. Doradca podatkowy ma ustawowy obowiązek zachowania w tajemnicy faktów, z którymi zapoznał się w związku z wykonywaniem zawodu, i nie może być przesłuchiwany co do nich, chyba że został zwolniony (art. 37 ustawy o doradztwie podatkowym). W tekście ustawy o rachunkowości nie znalazłem przepisu o tajemnicy zawodowej usługodawcy z art. 76a; moja interpretacja jest taka, że dla biura bez uprawnień doradcy poufność wynika z umowy, z RODO i z AML. Zapytaj prawnika, czy Twoja sytuacja wymaga dodatkowych zapisów.

• Umowa powierzenia jako załącznik do umowy o obsługę, a nie osobne pliki, które nikt nie podpisuje.
• Procedura incydentu: kto, komu i w jakim czasie zgłasza. Zapisz numer telefonu osoby do kontaktu.

Klient indywidualny to czasem konsument

Większość klientów biura to przedsiębiorcy, ale zdarza się osoba prywatna: rozliczenie roczne, najem poza działalnością, dochody z zagranicy. Za konsumenta uważa się według art. 22^1 kc osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Wtedy w grę wchodzą przepisy konsumenckie, także art. 7a ustawy o prawach konsumenta (odpowiedź na reklamację w ciągu 14 dni, brak odpowiedzi uznaje się za uznanie reklamacji).

Jeśli taką umowę zawierasz na odległość albo poza lokalem, konsument ma co do zasady 14 dni na odstąpienie (art. 27 ust. 1 upk). Gdy żąda rozpoczęcia usługi przed upływem terminu, płaci za świadczenia spełnione do chwili odstąpienia, proporcjonalnie do zakresu usługi (art. 35 ust. 1 i 2). Prawo odstąpienia nie przysługuje przy usłudze wykonanej w pełni za wyraźną i uprzednią zgodą konsumenta poinformowanego, że po wykonaniu je utraci (art. 38 ust. 1 pkt 1).

• Osobny wzór umowy dla osób prywatnych z pouczeniem o odstąpieniu i adresem do reklamacji.
• Rozliczenie proporcjonalne opisz na przykładzie: cena pakietu, wykonane czynności, kwota zwrotu.

Strona, wizytówka i opinie: kanały, które pracują bez wiadomości do obcych

Przedsiębiorca szuka księgowej zwykle w momencie, gdy ma konkretny problem lub decyzję: otwiera firmę, przechodzi na inny podatek, zatrudnia pierwszego pracownika. Wtedy sprawdza Google, mapy i opinie. Dobra strona biura ma osobne podstrony dla grup, które obsługujesz (np. sklepy internetowe, gabinety, jednoosobowe firmy), z listą tego, co wchodzi w abonament, i z tym, co jest płatne osobno. Jak połączyć wizytówkę w Google z profilem na Instagramie, opisuje wizytówka Google i Instagram.

Opinie to najsilniejszy dowód, ale reguły są ostre. W zasadach Profilu Firmy Google oferowanie klientom zachęt, takich jak bezpłatne lub tańsze usługi, w zamian za opublikowanie, zmianę lub usunięcie opinii jest uznawane za fałszywe zaangażowanie i surowo zabronione. Biuro nie powinno więc proponować miesiąca gratis za pięć gwiazdek. Dodatkowo art. 7 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym wymienia jako praktykę nieuczciwą w każdych okolicznościach zamieszczanie lub zlecanie zamieszczania nieprawdziwych opinii lub rekomendacji konsumentów w celu promowania produktów.

• Link lub kod QR do opinii po zakończeniu pierwszych trzech miesięcy współpracy. Poproś, nie obiecuj niczego w zamian.
• Odpowiadaj na krytykę rzeczowo, bez szczegółów rozliczeń klienta. Nie sprostowuj publicznie jego danych.

Wiadomości do nieznajomych: gdzie kończy się odpowiedź

Art. 398 ust. 1 Prawa komunikacji elektronicznej zakazuje używania automatycznych systemów wywołujących oraz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, w szczególności w ramach korzystania z usług komunikacji interpersonalnej, do przesyłania informacji handlowej, w tym marketingu bezpośredniego, do abonenta lub użytkownika końcowego, chyba że uprzednio wyraził on na to zgodę. Zgodnie z art. 2 pkt 86 użytkownik końcowy to „podmiot”, nie tylko konsument, więc ustawa nie zawiera wyłączenia dla firm. Dla biura, którego klientami są firmy, to ważne: oferta wysłana przedsiębiorcy w wiadomości prywatnej bez jego zgody nie jest bezpieczniejsza dlatego, że adresat prowadzi działalność.

Skutki są konkretne. Działanie z ust. 1 to według ust. 4 czyn nieuczciwej konkurencji, a Prezes UKE, gdy nie uzyskano zgody z art. 398, nakłada karę do 3% przychodu z poprzedniego roku albo do 1 000 000 zł, przy czym stosuje się kwotę wyższą (art. 446 ust. 5). Czy wiadomość prywatna na Instagramie jest „usługą komunikacji interpersonalnej” w rozumieniu ustawy, to moja ostrożna interpretacja, a nie utrwalona linia orzecznicza; nie warto na tym budować modelu pracy.

Różnica praktyczna jest taka: osoba, która napisała w komentarzu „polecicie księgową dla sklepu internetowego?”, jest w innej sytuacji niż osoba, której profil znalazłeś na liście obserwujących konkurencji. Pierwszej odpowiadasz na pytanie, które sama zadała, drugiej nie wysyłasz oferty. Kto napisze „nie, dziękuję”, trafia na listę „nie kontaktować”; w RODO ma też prawo w każdej chwili sprzeciwić się przetwarzaniu danych do marketingu bezpośredniego, a po sprzeciwie nie wolno ich już do tego celu używać (art. 21 ust. 2 i 3). Szczegóły o dopuszczalnych odpowiedziach: pierwsza wiadomość na Instagramie.

Gdzie pomaga HunterSend

Biuro, które chce rozmawiać z właścicielami firm, ma zwykle za mało czasu na ręczne przeglądanie profili. W HunterSend opisujesz zwykłymi słowami, kogo szukasz, np. „właściciele sklepów internetowych z Warszawy, którzy w komentarzach pytali o polecenie księgowej”. Program czyta tylko to, co osoby same udostępniły publicznie: opis profilu, obserwowane konta, publiczne komentarze i miasto. Przy każdej znalezionej osobie widzisz, dlaczego pasuje, a profile, w których nie da się potwierdzić pełnoletności, są pomijane. Wynik wyszukiwania służy do przeglądu, nie jest niczyją zgodą na wiadomość od biura.

Kampania, czyli wiadomość otwierająca, przypomnienie i odpowiedź, powinna iść wyłącznie do osób, które same okazały zainteresowanie albo zgodziły się na kontakt. Odpowiedzi ze wszystkich podłączonych kont wpadają do jednej skrzynki. Domyślne tempo to 50 wiadomości dziennie; zwiększenie go zależy od Ciebie i dzieje się na Twoje ryzyko, bo bezpiecznej liczby nie gwarantujemy. Prośba o ciszę wpisuje osobę na stałą listę „nie kontaktować”, obowiązującą wszystkie Twoje konta i biznesy. Do Instagrama logujesz się sam, w oknie na żywo, a hasła nie podajesz. Liczby w panelu opisują znalezione osoby do rozmowy, nie podpisane umowy. Treść wiadomości i dobór odbiorców pozostają Twoją odpowiedzialnością, także w świetle art. 398 PKE i RODO, dlatego zasady pracy skonsultuj z prawnikiem.

Plan na pierwsze 30 dni

1. Dni 1–4: policz wartość klienta, koszt wejścia i odpływ z ostatnich 12 miesięcy. Załóż arkusz z kolumnami źródło, rozmowa, umowa.
2. Dni 5–9: sprawdź polisę OC (suma, okres, zakres) oraz zapisy w ofercie pod kątem porad podatkowych i obietnic kwotowych.
3. Dni 10–15: napisz lub zaktualizuj procedurę AML i formularz klienta; ustal, kto zawiadamia GIIF. Przygotuj umowę powierzenia danych jako załącznik.
4. Dni 16–21: zrób dwie podstrony dla wybranych branż i uzupełnij wizytówkę w mapach. Przygotuj listę dokumentów do przejęcia ksiąg.
5. Dni 22–26: zaproponuj dwóm stałym klientom opinię (bez nagrody) i przygotuj trzy odpowiedzi na najczęstsze pytania, w tym o KSeF.
6. Dni 27–30: policz lejek: zapytania, rozmowy, umowy, odpływ. Wybierz jeden kanał do poprawy w następnym miesiącu.

Po miesiącu porównaj trzy liczby: zapytania kończące się rozmową, rozmowy kończące się umową i odpływ. Ogólny schemat opisuje poradnik klienci z Instagrama, a krótszy tekst o samych kanałach dla biur to klienci dla biura rachunkowego.

Źródła

Strony sprawdzono 19.10.2026. Zestawienie nie jest poradą prawną; teksty jednolite bywają zmieniane.

• Ustawa o rachunkowości (art. 4, 11, 11a, 73, 74, 76a, 76h): Dz.U. 2026 poz. 522.
• Rozporządzenie MF z 6.11.2014 w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia OC: Dz.U. 2014 poz. 1616.
• Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy (art. 2, 8, 27, 33–35, 49, 50, 52, 54, 74): Dz.U. 2025 poz. 644.
• Ustawa o doradztwie podatkowym (art. 2, 3, 37, 38): Dz.U. 2026 poz. 1274.
• Kodeks cywilny (art. 22^1, 746, 750): Dz.U. 2026 poz. 795.
• Prawa konsumenta (art. 7a, 7aa, 27, 35, 38): Dz.U. 2026 poz. 1244.
• Podatek od towarów i usług (art. 106ga, 145m): Dz.U. 2026 poz. 1263.
• Prawo komunikacji elektronicznej (art. 2 pkt 86, art. 398, 446 ust. 5): Dz.U. 2024 poz. 1221.
• Nieuczciwe praktyki rynkowe (art. 7 pkt 26): Dz.U. 2023 poz. 845.
• RODO, art. 21, 28, 32 i 33: rozporządzenie 2016/679 w EUR-Lex.
• Zasady dotyczące opinii w Profilu Firmy: support.google.com.