Jak pozyskać klientów na montaż klimatyzacji: certyfikat, wycena, umowa, opinie

Jak pozyskać klientów na montaż klimatyzacji? Najpierw pokaż to, co klient może sprawdzić: certyfikat F-gazowy firmy i monterów, oględziny ze stałą ceną, krótką umowę i opinie w Google z Twojej okolicy. Dopiero potem szukaj zapytań: w mapach, w poleceniach i w prywatnych wiadomościach do osób, które same się odezwały. Poniżej przepisy, liczby i gotowy plan na 30 dni.

Dlaczego w tej branży zaufanie zaczyna się od papierów

Klient, który kupuje klimatyzację, rzadko wie, czym różni się dobry montaż od złego. Widzi jednostkę na ścianie i słyszy, że „chłodzi”. Skutki złej roboty wychodzą po sezonie: wyciek czynnika, skroplinę kapiącą na elewacji, hałas, brak serwisu. Dlatego pierwszy ruch nie polega na tym, żeby być najtańszym, lecz na tym, żeby klient mógł Ci uwierzyć na podstawie rzeczy możliwych do sprawdzenia.

Te rzeczy to uprawnienia, wycena z opisem zakresu, umowa i opinie. Najpierw przepisy, potem argument sprzedażowy, na końcu sposoby docierania do zapytań. Podobny układ znajdziesz w poradnikach dla elektryka i hydraulika; tu skupiamy się na tym, co jest specyficzne dla klimatyzacji i pomp ciepła.

Kto może montować klimatyzację: certyfikat dla personelu i dla przedsiębiorców

Urządzenia typu split zawierają fluorowane gazy cieplarniane. Urząd Dozoru Technicznego, który wydaje certyfikaty, opisuje to wprost: montaż i serwis takich urządzeń mogą wykonywać tylko osoby i firmy z odpowiednimi certyfikatami. Osoba wykonująca montaż potrzebuje certyfikatu dla personelu F-gaz, a przedsiębiorca dodatkowo certyfikatu dla przedsiębiorców.

W ustawie z 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych to dwa osobne obowiązki. Art. 20 wymaga od personelu certyfikatu dla osób fizycznych; art. 29 nakłada obowiązek certyfikatu dla przedsiębiorców na każdego, kto dla osób trzecich instaluje, serwisuje, naprawia lub likwiduje stacjonarne urządzenia klimatyzacyjne i pompy ciepła z F-gazami. Gdy zlecasz czynność innemu podmiotowi, najpierw sprawdź jego certyfikaty: tak stanowi art. 10 ust. 12 rozporządzenia 2024/573.

Wymagania wobec osoby nie są symboliczne. Według art. 21 kandydat musi być pełnoletni, nie może mieć wyroku za przestępstwo przeciwko środowisku i musi zdać egzamin teoretyczny oraz praktyczny przed komisją jednostki oceniającej. Certyfikat dla przedsiębiorców wymaga procedur, systemu dokumentowania i wyposażenia technicznego (art. 30 ust. 2 ustawy; szczegółowe wymagania ustawa przerzuca na przepisy unijne, więc o zakres wyposażenia zapytaj jednostkę certyfikującą).

• Personel: certyfikat dla personelu (kategorie z rozporządzenia wykonawczego 2024/2215: A1 obejmuje wszystkie czynności przy F-gazach i węglowodorach, A2 tylko urządzenia o napełnieniu poniżej 3 kg, a w systemach hermetycznie zamkniętych i oznakowanych jako takie poniżej 6 kg; art. 3 ust. 2).
• Firma: certyfikat dla przedsiębiorców; według UDT wydawany bezterminowo, z kontrolą co najmniej raz na 7 lat.
• Osoba w trakcie szkolenia może pracować pod nadzorem certyfikowanego kolegi, łącznie do 24 miesięcy (art. 3 ust. 4 rozporządzenia 2024/2215).
• Kupno czynnika: F-gazy może nabywać tylko podmiot z odpowiednim certyfikatem (art. 10 ust. 1 ustawy); w praktyce nie kupisz butli „na zapas” bez dokumentów.

Co się zmieniło po 2024 roku: nowe rozporządzenia UE a ustawa krajowa

Od 2024 r. obowiązuje rozporządzenie (UE) 2024/573 w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych, które uchyliło dawne rozporządzenie 517/2014 (art. 37). Certyfikację reguluje rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2024/2215 z 6 września 2024 r., zastępujące 2015/2067. Dla instalatora najważniejsze są dwie rzeczy. Po pierwsze, certyfikaty wydane według dawnego rozporządzenia 517/2014 pozostają ważne na dotychczasowych warunkach. Po drugie, do 12 marca 2027 r. państwa członkowskie mają nałożyć na certyfikowane osoby obowiązek udziału w szkoleniach przypominających lub w ocenie wiedzy co najmniej raz na 7 lat, a pierwsze takie szkolenie lub ocena ma się odbyć nie później niż do 12 marca 2029 r. (art. 10 ust. 9 rozporządzenia 2024/573). Jak to wdroży Polska, zależy od przepisów krajowych, więc śledź komunikaty UDT.

Uwaga na pułapkę w tekstach, które czytasz. Ustawa krajowa w wersji, którą sprawdziliśmy (tekst jednolity Dz.U. 2020 poz. 2065, status „obowiązujący” w bazie Sejmu), nadal odsyła w wielu miejscach do rozporządzeń 517/2014 i 2015/2067. To samo robi strona UDT. Nie znaczy to, że obowiązki zniknęły: art. 37 ust. 5 rozporządzenia 2024/573 oraz art. 11 rozporządzenia 2024/2215 mówią, że odesłania do uchylonych aktów traktuje się jako odesłania do nowych, według tabel korelacji. Ale jeśli ktoś pisze, że „certyfikat według 2015/2067 to jedyna podstawa”, to cytuje nieaktualny akt.

Przykład znaczenia dla oferty: jeżeli w opisie firmy piszesz „certyfikat F-gaz” i podajesz numer certyfikatu przedsiębiorcy, a nie podajesz, według którego rozporządzenia, nic złego się nie dzieje. Gorzej, gdy w ofercie widnieje stara kategoria („kat. I” lub „kat. II”) bez adnotacji, że w nowym systemie odpowiadają jej A1 i A2: według art. 10 rozporządzenia 2024/2215 posiadacze starych kategorii I i II mogą dalej korzystać z certyfikatów tylko po aktualizacji wiedzy do poziomu A1 lub A2. Sprawdź na swoim dokumencie, co naprawdę jest wpisane.

Gdzie leży granica: kontrola szczelności, Karta Urządzenia i CRO

Nie każda klimatyzacja wymaga tych samych obowiązków. Rozporządzenie 2024/573 (art. 5 ust. 1) wymaga kontroli szczelności od urządzeń zawierających F-gazy w ilości co najmniej 5 ton ekwiwalentu CO2. Hermetycznie zamknięte urządzenia z mniej niż 10 tonami są z tego zwolnione, jeśli są tak oznakowane; w budynkach mieszkalnych nie kontroluje się hermetycznych urządzeń poniżej 3 kg.

Ekwiwalent CO2 to masa gazu pomnożona przez jego współczynnik GWP; dla HFC-32 załącznik I podaje 675. Przykład (liczby poglądowe): split z 1,2 kg HFC-32 to 1,2 × 675 = 810 kg, czyli 0,81 t CO2e, więc poniżej 5 t. Instalacja komercyjna z 8 kg HFC-32 to 5400 kg, czyli 5,4 t CO2e: ta już wchodzi w kontrolę szczelności, o ile nie jest oznakowana jako hermetycznie zamknięta (wtedy poniżej 10 t zwolnienie nadal działa). Dla urządzeń poniżej 50 t CO2e częstotliwość to raz na 12 miesięcy, a przy systemie wykrywania wycieków raz na 24 miesiące (art. 5 ust. 6).

Druga granica to Karta Urządzenia. Art. 14 ustawy każe operatorowi urządzenia prowadzić ją dla stacjonarnych urządzeń klimatyzacyjnych i pomp ciepła z co najmniej 3 kg substancji kontrolowanych lub co najmniej 5 t ekwiwalentu CO2 F-gazów. Kartę sporządza się elektronicznie w Centralnym Rejestrze Operatorów (CRO), po wcześniejszej rejestracji operatora, w ciągu 15 dni roboczych od zakończenia instalacji i napełnienia. Kolejne wpisy po serwisie również w 15 dni roboczych (art. 15).

Z tego wynika praktyczny argument dla klienta firmowego: „zakładam kartę w CRO za Ciebie i podaję termin kontroli”. W każdym przypadku zapisuj ilości gazu, daty i numery certyfikatów: art. 7 rozporządzenia 2024/573 wymaga przechowywania takiej dokumentacji co najmniej 5 lat, a kopię ma mieć też wykonawca.

Jak z uprawnień zrobić argument sprzedażowy

Większość konkurentów pisze „montaż z gwarancją”. Zbyt ogólnie. Konkretne zdanie, które możesz mieć w ofercie i na wizytówce w Google, brzmi tak: „Montaż wykonuje monter z certyfikatem dla personelu F-gaz, firma ma certyfikat dla przedsiębiorców; po montażu przekazujemy dokument z ilością czynnika i terminem przeglądu”. To jest prawdziwa informacja, a nie slogan.

Sprzedawcy detaliczni też mają interes w tym, żebyś miał papiery. Art. 11 ust. 7 rozporządzenia 2024/573 mówi, że niehermetycznie zamknięte urządzenia napełnione F-gazami można sprzedać użytkownikowi końcowemu tylko wtedy, gdy przedstawiono dowód, że instalację wykona certyfikowany podmiot. Ustawa (art. 13a) wskazuje takim dowodem umowę na instalację, a w niej nazwę i numer certyfikatu dla przedsiębiorców (gdy wykonawcą jest osoba prawna) albo numer certyfikatu dla personelu (gdy wykonawcą jest osoba fizyczna); sprzedawca prowadzi rejestr sprzedanych urządzeń i przechowuje kopie dowodów przez 5 lat. Jeśli klient kupuje sprzęt osobno, umowa z numerem certyfikatu jest więc dokumentem, o który może poprosić sprzedawca.

• Na stronie i w Google: numery certyfikatów (firmy i monterów) oraz kategoria, jeśli ją znasz z dokumentu.
• W ofercie: osobna linijka „F-gaz: odbiór szczelności, wpis do Karty Urządzenia (jeśli dotyczy)”.
• Po montażu: protokół z ilością czynnika, datą i podpisem montera, kopia dla klienta.
• W rozmowie: jedno pytanie do klienta — czy sprzęt kupił sam, czy z montażem. Od tego zależy, jakie dokumenty przygotujesz.

Sezonowość: kiedy klienci szukają klimatyzacji, a kiedy pompy ciepła

Nie mamy publicznych, wiarygodnych danych o miesięcznym popycie w Polsce, więc nie podajemy procentów. Z logiki samego produktu można tylko przypuszczać, że klimatyzacja kojarzy się z upałem, a pompa ciepła z sezonem grzewczym i decyzjami budowlanymi. Traktuj to jako hipotezę do sprawdzenia we własnych danych: ile zapytań wpłynęło w danym miesiącu i skąd się wzięły.

Praktyczna konsekwencja: gdy kalendarz jest pełny, nowe zapytania tylko frustrują. Lepiej zabiegać o klientów przed szczytem, kiedy da się obiecać termin, a poza sezonem zająć się przeglądami u dotychczasowych klientów, prośbami o opinie i profilem w Google.

Oględziny i wycena, która nie skończy się sporem

Wycena „od telefonu” to najczęstsze źródło kłótni. Cena zależy od długości instalacji freonowej, kucia lub prowadzenia rur po wierzchu, odprowadzenia skroplin, miejsca na jednostkę zewnętrzną i zasilania. Dlatego zamiast „montaż od 1200 zł” lepiej zaproponować krótkie oględziny i kosztorys z zakresem. Klient, który widzi, za co płaci, rzadziej negocjuje na końcu.

Kodeks cywilny daje Ci do wyboru dwie konstrukcje. Przy wynagrodzeniu kosztorysowym (art. 629) cena wynika z zestawienia planowanych prac i kosztów. Przy ryczałcie (art. 632 § 1) przyjmujący zamówienie nie może żądać podwyższenia, nawet jeśli rozmiar prac okazał się inny; wyjątkiem jest zmiana stosunków, której nie dało się przewidzieć, gdy sąd może podwyższyć ryczałt lub rozwiązać umowę (§ 2). Gdy strony nie ustaliły ceny ani podstaw jej ustalenia, art. 628 § 1 odsyła do zwykłego wynagrodzenia za takie dzieło.

Przykład kosztorysu (liczby wymyślone, tylko do pokazania układu): split jednostka wewnętrzna 3,5 kW, 6 m instalacji, uchwyt, skropliny, odbiór szczelności. Pozycje: urządzenie — tyle, ile wynika z faktury dostawcy; montaż podstawowy do 3 m rur — stała kwota; każdy kolejny metr — stawka za metr; kucie — osobna pozycja, tylko jeśli klient się zgodzi; uruchomienie i protokół — w cenie. Zapisz, co jest dopłatą, i zaznacz, że wszystko inne wymaga aneksu.

Zbierz od klienta zdjęcia ściany, miejsca na jednostkę zewnętrzną i rozdzielnicy przed wizytą, żeby oględziny były krótkie.

Na miejscu zmierz trasę instalacji, sprawdź miejsce na skropliny i zasilanie, zapisz ograniczenia (elewacja, zgoda wspólnoty, zasady w budynku).

W ciągu kilku dni wyślij kosztorys z zakresem, wyłączeniami (np. kucie, przeróbki elektryczne) i terminem ważności oferty.

Wprost napisz, czy cena jest kosztorysowa czy ryczałtowa i co się dzieje przy dodatkowych pracach.

Umowa: co kodeks cywilny mówi o dziele, a co o robotach budowlanych

Montaż klimatyzacji w mieszkaniu można ująć jako umowę o dzieło: art. 627 kodeksu cywilnego mówi, że przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Gdy montaż jest częścią większego remontu (o tej branży piszemy w poradniku o usługach remontowych) lub budowy obiektu, mogą wchodzić w grę przepisy o robotach budowlanych (art. 647): wykonawca oddaje obiekt zgodnie z projektem i zasadami wiedzy technicznej, a inwestor przekazuje teren, odbiera obiekt i płaci. Art. 656 § 1 odsyła przy tym w kwestii wadliwego wykonania i rękojmi do przepisów o dziele.

Czy konkretny montaż to dzieło czy roboty budowlane, zależy od zakresu i umowy; to pytanie do prawnika, jeśli kwota jest duża albo montaż wchodzi w skład inwestycji. Dla małych zleceń zadbaj o to, co jest wspólne dla obu konstrukcji: opis dzieła (model, miejsce, zakres), cena i sposób jej ustalenia, termin, zasady odbioru i zadatek lub zaliczka.

• Strony i adres montażu, model i numer seryjny jednostek, o ile znane.
• Zakres prac i wyłączenia (kucie, elektryka, zgoda wspólnoty).
• Cena: kosztorysowa lub ryczałtowa, z tabelą dopłat.
• Termin i warunki przesunięcia (pogoda, brak dostępu, opóźnienie dostawy).
• Odbiór: protokół z datą, ilością czynnika i uwagami klienta.
• Gwarancja i rękojmia: kto, na co i na jak długo.

Zadatek, zaliczka i kiedy klient może się wycofać

Zadatek ma w polskim prawie szczególne znaczenie. Art. 394 § 1 kc: w braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju zadatek dany przy zawarciu umowy powoduje, że w razie niewykonania umowy przez jedną stronę druga może bez wyznaczania terminu dodatkowego odstąpić i zachować otrzymany zadatek, a jeśli sama go dała, żądać sumy dwukrotnie wyższej. W razie wykonania umowy zadatek zalicza się na poczet świadczenia strony, która go dała (§ 2).

Dla Ciebie to dwustronna reguła: jeśli weźmiesz zadatek i nie zamontujesz, grozi Ci zwrot w podwójnej wysokości. Dlatego zadatek bierz tylko wtedy, gdy termin i dostawy są pewne. Gdy chcesz tylko zabezpieczyć zamówienie sprzętu, napisz wprost, że to zaliczka na zakup urządzenia, bo wtedy reguły są inne. Kwotę i nazwę zawsze wpisuj do umowy: inaczej wraca spór, czym była wpłata.

Osobna sprawa to klient-konsument. Ustawa o prawach konsumenta w art. 27 ust. 1 daje 14 dni na odstąpienie od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa; jeśli umowę zawarto podczas nieumówionej wizyty przedsiębiorcy w miejscu zamieszkania, termin wynosi 30 dni (ust. 2). Umowę zawartą poza lokalem trzeba wydać konsumentowi na papierze lub, za jego zgodą, na innym trwałym nośniku (art. 15 ust. 1). Jeśli konsument na wyraźne żądanie, złożone na trwałym nośniku, każe zacząć usługę przed upływem terminu, a potem odstąpi od umowy, zapłaci za świadczenia spełnione do tego momentu (art. 15 ust. 3 i art. 35 ust. 1–2). Prawo odstąpienia w ogóle nie przysługuje, gdy przedsiębiorca wykonał usługę w pełni za wyraźną i uprzednią zgodą konsumenta, który przed rozpoczęciem został poinformowany o utracie tego prawa po wykonaniu usługi (art. 38 ust. 1 pkt 1).

Wniosek praktyczny: umowa podpisana w domu klienta, przy jednoczesnej obecności stron, mieści się w definicji umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa (art. 2 pkt 2 lit. a ustawy), także wtedy, gdy wizyta była umówiona. Różnica dotyczy terminu: 14 dni, a po wizycie nieumówionej 30. Dołącz więc do umowy pouczenie o odstąpieniu i wzór oświadczenia, a jeśli montaż ma ruszyć przed upływem terminu, zbierz wymagane oświadczenie klienta. Przy wysokiej kwocie skonsultuj wzór umowy z prawnikiem.

Rękojmia i gwarancja: obietnica, której nie warto rozdmuchiwać

Odpowiedzialność za wady dzieła reguluje art. 638 kc: stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży, a odpowiedzialność przyjmującego zamówienie jest wyłączona, jeśli wada powstała z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez zamawiającego. Jeśli zamawiającemu udzielono gwarancji na dzieło, stosuje się przepisy o gwarancji przy sprzedaży (§ 2). Klient często kupuje sprzęt sam, a wykonawca odpowiada za montaż, nie za fabryczną wadę urządzenia.

Dlatego w umowie rozdziel gwarancję producenta (na sprzęt) i odpowiedzialność za montaż. Przy obietnicy „10 lat gwarancji” wskaż, czego dotyczy: urządzenia, instalacji czy szczelności połączeń.

Opinie w Google: wizytówka firmy jako biuro sprzedaży

Dla lokalnej firmy montażowej wizytówka w Mapach Google to często pierwsze miejsce, w które klient zagląda po poleceniu znajomego. Pomoc Google opisuje dwie rzeczy, które zmieniają ją w narzędzie sprzedaży. Po pierwsze obszar działania: firma obsługująca klientów u nich w domu może wskazać do 20 obszarów, a według Pomocy Google granice obszaru powinny obejmować miejsca oddalone najwyżej o 2 godziny jazdy od siedziby firmy. Po drugie opinie: Google pozwala poprosić o nie linkiem lub kodem QR, ale uznaje za fałszywe oferowanie klientom zachęt, np. tańszych usług, w zamian za opublikowanie opinii.

W praktyce zrób prosty rytuał po każdym odbiorze: monter wręcza klientowi protokół z kodem QR do opinii i mówi jedno zdanie, o co prosisz („jeśli było dobrze, napisz kilka słów o montażu”). Odpowiadaj na każdą opinię, także negatywną, spokojnie i rzeczowo. Opinia z konkretami jest warta więcej niż same gwiazdki.

Nie kupuj opinii i nie umawiaj się z klientami na rabat za pozytywną ocenę. To wprost sprzeczne z zasadami Google i niszczy zaufanie, które właśnie budujesz.

Skąd bierze się zapytanie: kanały, które mają sens dla instalatora

Kanały nie wykluczają się, ale każdy ma inny koszt czasu. Poniżej porównanie z punktu widzenia małej firmy, bez udawania, że znamy twarde liczby konwersji: tych dla Polski nie mamy.

• Polecenia: najlepszy kanał, ale wymagają prośby o kontakt do sąsiada lub znajomego zaraz po zakończonej pracy.
• Wizytówka w Google i opinie: stały, tani kanał lokalny; wymaga pracy raz w tygodniu.
• Własna strona z formularzem wyceny: miejsce, w którym klient znajdzie numery certyfikatów, zakres oferty, zdjęcia realizacji i obszar działania. Formularz powinien pytać o to, co potrzebne do oględzin (adres, rodzaj pomieszczenia, zdjęcie ściany), a nie o dane zbędne.
• Płatna reklama lokalna w wyszukiwarce: daje zapytania szybciej niż pozycjonowanie, ale koszt zależy od konkurencji w mieście, więc zacznij od małego budżetu i licz, ile zapytań kończy się oględzinami.
• Zapytania z platform (katalogi usługodawców): szybko, ale koszt za zapytanie i konkurencja o najniższą cenę.
• Współpraca z projektantami, ekipami wykończeniowymi i sklepami ze sprzętem: mniej zapytań, ale lepsze, bo z wyposażonego budynku.
• Instagram i Facebook: sprawdza się jako galeria realizacji i miejsce rozmowy z osobami, które się odezwały; nie jako masowa wysyłka.

Jak w tym pomaga HunterSend

To narzędzie do szukania rozmówców na Instagramie, a nie do masowej wysyłki. Opisujesz własnymi słowami, kogo szukasz (na przykład osoby urządzające mieszkanie w Twoim mieście albo ekipy wykończeniowe, z którymi można współpracować), a HunterSend wskazuje pasujące profile i przy każdym podaje powód dopasowania. Korzysta wyłącznie z tego, co właściciel profilu sam udostępnił publicznie: opisu, miasta, obserwowanych kont, jawnych komentarzy. Kontakt ma prosty przebieg: pierwsza wiadomość, przypomnienie, odpowiedź. Wszystkie odpowiedzi ze wszystkich kont lądują w jednej skrzynce, a o tym, kto jest klientem, decydujesz Ty.

Tempo pracy jest ustawione domyślnie na 50 wiadomości dziennie; można je zwiększyć, ale na własną odpowiedzialność, bo Instagram nie publikuje oficjalnego limitu i HunterSend nie podaje żadnej „bezpiecznej” liczby. Kto sprzeciwi się dalszemu kontaktowi, trafia na stałą listę „nie kontaktować” dla wszystkich kont i biznesów w panelu. Do logowania nie potrzeba hasła: logujesz się samodzielnie w oknie na żywo. Profile, których pełnoletności nie da się potwierdzić, są pomijane. Liczby w panelu opisują znalezione leady, czyli osoby warte rozmowy, a nie zapłacone zlecenia.

Granica, której nie wolno przekraczać: prywatne wiadomości mają trafiać do osób, które same okazały zainteresowanie, na przykład skomentowały Twój wpis, wypełniły formularz, poprosiły o wycenę albo wyraźnie się zgodziły. Prawo komunikacji elektronicznej (art. 398 ust. 1 PKE) zakazuje wysyłania informacji handlowej, w tym marketingu bezpośredniego, przez automatyczne systemy wywołujące i telekomunikacyjne urządzenia końcowe, zwłaszcza w ramach usług komunikacji interpersonalnej, jeżeli odbiorca wcześniej nie wyraził na to zgody. Za brak wymaganej zgody Prezes UKE może nałożyć karę do 3% przychodu z poprzedniego roku albo do 1 000 000 zł, przy czym stosuje się kwotę wyższą (art. 446 ust. 5 PKE). Czy dany komunikator wchodzi pod ten przepis, to pytanie do prawnika; ostrożna zasada brzmi: nie pisz do obcych, tylko do tych, którzy się odezwali. Pozostałe zasady omawiają poradniki o RODO a kontakcie na Instagramie i o pierwszej wiadomości na Instagramie.

RODO: co z danymi klienta po wycenie

Dane osoby, która prosi o wycenę, to dane osobowe: imię, adres, numer telefonu, zdjęcia wnętrza. Zbieraj tylko to, co potrzebne do oferty, powiedz, po co to robisz, i usuwaj, gdy sprawa się zakończy lub gdy klient poprosi. Art. 21 ust. 2 i 3 RODO daje prawo sprzeciwu wobec przetwarzania w celach marketingu bezpośredniego i po takim sprzeciwie nie wolno już danych w tym celu przetwarzać. Zdjęcia wnętrza przechowuj tylko tak długo, jak trwa wycena.

Jeśli używasz wspólnej listy „nie kontaktować”, dodawaj do niej każdego, kto napisał „proszę nie pisać”. Dokładniej o tym w poradniku o liście „nie kontaktować”. To dobra praktyka nawet wtedy, gdy nie masz pewności, jak prawo oceni konkretny przypadek.

Plan na pierwsze 30 dni

Poniżej plan dla małej firmy, w której montażem zajmują się dwie lub trzy osoby. Zacznij od porządków, bo to najtańszy i najszybszy kawałek.

Tydzień 1: sprawdź, czy firma i monterzy mają ważne certyfikaty; zbierz numery; ułóż jednostronicowy wzór umowy z zakresem, ceną, terminem, odbiorem i gwarancją.

Tydzień 2: uzupełnij wizytówkę w Google (obszar działania, zdjęcia realizacji, opis z numerami certyfikatów); przygotuj kod QR do opinii na protokole.

Tydzień 3: przygotuj szablon kosztorysu z tabelą dopłat; poproś pięciu dotychczasowych klientów o opinię i o kontakt do znajomych.

Tydzień 4: jeśli używasz HunterSend, uruchom małą kampanię tylko dla osób, które się odezwały; zapisz odpowiedzi i porównaj, ilu doprowadziło do oględzin.

Najczęstsze błędy instalatorów

Typowe potknięcia wynikające z poprzednich sekcji (nie z własnych statystyk, bo takich nie mamy).

• Podawanie samej ceny bez zakresu, co kończy się sporem o dodatkowe metry instalacji.
• Brak numerów certyfikatów w ofercie i w umowie.
• Zadatek bez zapisu, czym jest i co się dzieje przy rezygnacji.
• Umowa zawarta u konsumenta w domu bez informacji o prawie odstąpienia.
• Obietnica gwarancji bez rozdzielenia sprzętu i montażu.
• Prośba o opinię za rabat lub gratis, czyli złamanie zasad Google.
• Wysyłka do osób, które się nie odezwały, bez względu na to, jakim narzędziem.