Jak pozyskać klientów — agent ubezpieczeniowy: kanały, przepisy i plan na 30 dni

Jak pozyskać klientów jako agent ubezpieczeniowy? Najpewniej przez polecenia, wznowienia polis, wizytówkę w Google, treści, które odpowiadają na pytania o ochronę, oraz uczciwe partnerstwa lokalne. Granice wyznacza ustawa o dystrybucji ubezpieczeń: rzetelna informacja, wyraźne oznaczenie reklamy i dane z rejestru. Poniżej kanały, przepisy i plan.

Najpierw ramy: kim jesteś według ustawy o dystrybucji ubezpieczeń

Zanim zaczniesz myśleć o kanałach, warto uporządkować status, bo od niego zależy, co wolno Ci mówić i pokazywać. Tekst jednolity ustawy o dystrybucji ubezpieczeń (Dz.U. 2026 poz. 12) definiuje agenta ubezpieczeniowego jako przedsiębiorcę wykonującego działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej zawartej z zakładem ubezpieczeń i wpisanego do rejestru agentów. Dwa elementy są tu kluczowe: umowa z zakładem oraz wpis w rejestrze. Sam egzamin czy kurs nie czynią nikogo agentem.

Wpis do rejestru pośredników ubezpieczeniowych prowadzi Komisja Nadzoru Finansowego (art. 52), a wniosek o wpis agenta składa zakład ubezpieczeń, z którym zawarto umowę agencyjną (art. 53 ust. 1). Rejestr agentów jest jawny w zakresie aktualnych danych, więc każdy klient może sprawdzić, czy jesteś w nim ujęty. Strona rejestru działa pod adresem rpu.knf.gov.pl. Pamiętaj o tym przy każdej rozmowie: klient, który poszuka Twojego nazwiska lub firmy, powinien znaleźć zgodne dane.

Pojęcie dystrybucji jest szersze, niż się zwykle zakłada. Według art. 4 ust. 1 pkt 1 obejmuje „doradzanie, proponowanie lub wykonywanie innych czynności przygotowawczych zmierzających do zawarcia umów ubezpieczenia”. Czyli nie tylko podpisanie polisy, ale i to, co dzieje się wcześniej: rozmowa o potrzebach, porównanie wariantów, przygotowanie oferty. Ta szeroka definicja ma znaczenie dla dwóch tematów, o których piszemy niżej: współpracy z partnerami oraz treści, które publikujesz w internecie.

Co ustawa mówi o komunikacji z klientem

Podstawą jest art. 7 ust. 1: dystrybutor ubezpieczeń „postępuje uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie, zgodnie z najlepiej pojętym interesem klientów”. To zdanie wygląda ogólnikowo, ale kolejne ustępy nadają mu konkret. Ust. 3 mówi, że wszystkie informacje, w tym o charakterze reklamowym i marketingowym, kierowane do klienta są jasne, rzetelne i niewprowadzające w błąd. Ust. 4 dodaje: informacje o charakterze reklamowym lub marketingowym są wyraźnie oznaczone.

Co to znaczy dla prostych decyzji marketingowych? Hasło „najtańsze ubezpieczenie w mieście” jest ryzykowne, bo trudno je udowodnić i łatwo wprowadzić nim w błąd, skoro cena zależy od profilu klienta i wybranego zakładu. Post, który wygląda jak porada, a w rzeczywistości jest ofertą, powinien być oznaczony jako reklama. Wzmianka „ochrona od A do Z” obiecuje więcej, niż daje jakakolwiek polisa z wyłączeniami odpowiedzialności. Zamiast takich haseł lepiej pisać konkretnie, co obejmuje dany rodzaj ubezpieczenia, czego zwykle nie obejmuje i od czego zależy składka.

Drugi filar to analiza potrzeb. Art. 8 ust. 1 nakłada obowiązek, by przed zawarciem umowy dystrybutor określił, na podstawie informacji uzyskanych od klienta, jego wymagania i potrzeby oraz podał w zrozumiałej formie obiektywne informacje o produkcie. Według ust. 3 proponowana umowa powinna być zgodna z wymaganiami i potrzebami klienta. To odwraca typowe myślenie sprzedażowe: nie wolno zaczynać od „co chcemy sprzedać w tym miesiącu”, tylko od pytań o sytuację klienta. Ta sama zasada obowiązuje, kiedy marketing przynosi Ci zapytanie, i nie ma tu wyjątku na „lead z internetu”.

Trzeci filar to obowiązki informacyjne agenta z art. 22 ust. 1. Przed zawarciem umowy agent udostępnia pełnomocnictwo (przy pierwszej czynności), mówi, czy działa na rzecz jednego, czy wielu zakładów, i podaje ich firmy, podaje swoją firmę, adres i status agenta, numer wpisu do rejestru wraz z adresem strony i sposobem sprawdzenia, informuje o charakterze wynagrodzenia (honorarium od klienta, prowizja w składce, inny rodzaj albo połączenie) oraz o możliwości reklamacji i pozasądowego rozwiązywania sporów. Jeżeli klient płaci honorarium, podajesz jego wysokość albo metodę wyliczenia (ust. 3). Ust. 4 dodaje informację o posiadanych przez zakład akcjach lub udziałach agenta (i odwrotnie) dających co najmniej 10% głosów. Zasady przekazywania tych informacji, w tym domyślnie na papierze, a w określonych warunkach na innym trwałym nośniku lub przez stronę internetową, opisuje art. 9. Sprzedaż na odległość podlega dodatkowo ustawie o prawach konsumenta o usługach finansowych zawieranych na odległość (art. 9 ust. 7).

Kanały pozyskiwania klientów — od najbezpieczniejszych

Poniższa lista jest uporządkowana według zgodności z przepisami, nie według skuteczności. Skuteczność zależy od linii produktowych, miasta i Twoich umiejętności, a żadnych „średnich z rynku” nie podaję, bo nie mam na nie źródła.

• Polecenia od obecnych klientów: zwykle tani i mało ryzykowny kanał, o ile nie oferujesz za nie nagród, które mogłyby zakłócić obiektywność doradztwa (art. 7 ust. 2 patrzy na systemy zachęt po stronie dystrybutora).
• Wznowienia i obsługa własnej bazy: przypomnienie o końcu okresu ubezpieczenia, przegląd potrzeb po zmianie sytuacji klienta (nowe mieszkanie, auto, firma, dziecko).
• Wizytówka w Google i spójne dane w katalogach: klient z lokalnym zapytaniem trafia na Twój adres, godziny i numer rejestru.
• Treści edukacyjne: strona i social media wyjaśniają różnice między rodzajami ubezpieczeń, wyłączenia odpowiedzialności, kolejność kroków po szkodzie.
• Partnerstwa lokalne: salony samochodowe, biura nieruchomości, doradcy kredytowi, księgowi (z zastrzeżeniami opisanymi niżej).
• Kontakty zawodowe, gdy oferujesz ubezpieczenia firmom: LinkedIn, webinary i spotkania lokalnych przedsiębiorców, z tą samą ostrożnością co w innych kanałach. Zapytaj też zakład, czy i na jakich zasadach przekazuje agentom zapytania; ustawa tego nie reguluje.
• Wydarzenia i obecność w społeczności: spotkania wspólnot mieszkaniowych, kluby przedsiębiorców, warsztaty dla małych firm.
• Płatna reklama w wyszukiwarce lub w social mediach: dozwolona, ale podlega art. 7 ust. 3–4, czyli jasność, brak wprowadzania w błąd, oznaczenie.
• Wiadomości lub rozmowy telefoniczne do osób, które o nic nie prosiły: kanał z największym ryzykiem prawnym, opisany osobno.

Polecenia i wznowienia: fundament portfela

Agent z istniejącym portfelem nie musi szukać każdej umowy od zera: obecny klient może wrócić przy wznowieniu albo opowiedzieć o Tobie znajomym. Nie podaję, jaką część umów daje każde z tych źródeł, bo nie mam na to źródła; policzysz to z własnych notatek. Oba kanały można zaprojektować świadomie.

Wznowienia. Przy każdym kliencie zapisz datę końca okresu ubezpieczenia, rodzaj polisy i kanał kontaktu, który sam wskazał. Przypomnienie wyślij na tyle wcześnie, by zdążył porównać warianty, i zapytaj, co się zmieniło: wartość mieszkania po remoncie, nowe auto, większa firma. To obsługa i zarazem okazja do zbadania potrzeb (art. 8). Kto jest administratorem danych klientów i na jakiej podstawie wolno Ci pisać w sprawie wznowień, zależy od umowy agencyjnej i klauzul zakładu, więc ustal to z zakładem. Propozycję innego ubezpieczenia traktuj jak informację handlową i sprawdź zgodę na taki kontakt.

Polecenia. Najlepszy moment na prośbę o polecenie to chwila, gdy klient jest zadowolony z wyniku, na przykład po sprawnej likwidacji szkody, w której mu pomogłeś. Poproś wprost: „Jeśli zna Pan kogoś, kto szuka podobnej ochrony, chętnie porozmawiam”. Nie obiecuj nagród, zwłaszcza pieniężnych. Polecający nie powinien też przekazywać Ci cudzego numeru telefonu bez wiedzy tej osoby. Zamiast tego daj mu swoją wizytówkę lub link do formularza kontaktowego, by znajomy sam się odezwał. Dzięki temu nie ma wątpliwości, czy kontakt był chciany.

Pamiętaj o tajemnicy. Art. 22 ust. 5 pkt 3 nakłada na agenta obowiązek zachowania w tajemnicy informacji uzyskanych w związku z czynnościami agencyjnymi, dotyczących zakładu, drugiej strony umowy oraz klienta, także po rozwiązaniu umowy agencyjnej. Dlatego nie opowiadaj w poście ani w rozmowie z potencjalnym klientem, jaką polisę ma sąsiad, nawet bez nazwiska. Historie z życia pisz tak, żeby nikogo nie dało się rozpoznać, albo w ogóle ich nie używaj.

Wizytówka Google i treści edukacyjne

Osoba, która szuka ubezpieczenia, często zaczyna od frazy w rodzaju „ubezpieczenie mieszkania [miasto]” albo „agent ubezpieczeniowy blisko mnie”. Wizytówka w Google pozwala trafić do niej bez budowania rozbudowanej strony. Uzupełnij kategorię, adres lub obszar działania, godziny, numer telefonu oraz krótki opis zakresu: jakie rodzaje ubezpieczeń obsługujesz i na rzecz których zakładów. To ostatnie zdanie wiąże się wprost z art. 22 ust. 1 pkt 2, który i tak każe Ci o tym powiedzieć klientowi przed zawarciem umowy. Szczegóły łączenia wizytówki z profilem na Instagramie opisujemy w materiale wizytówka Google i Instagram.

Opinie. Ocena w Google jest wpisem klienta. Art. 7 pkt 26 UPNPR zalicza do praktyk wprowadzających w błąd zamieszczanie (lub zlecanie zamieszczenia) nieprawdziwych opinii konsumentów oraz ich zniekształcanie, by promować produkty. Nie kupuj więc ocen, nie angażuj rodziny do fikcyjnych recenzji i nie wybieraj z własnej strony tylko pochwał pod hasłem „wszystkie opinie”. Prawdziwych klientów możesz zwyczajnie poprosić o wrażenia.

Treści edukacyjne. Ubezpieczenia są trudnym tematem, a klienci mają dużo pytań, na które dobrze odpowiada krótki tekst lub rolka. Sprawdzają się tematy takie jak: czym się różni suma ubezpieczenia od wartości rynkowej mieszkania, jakie są typowe wyłączenia odpowiedzialności, co zrobić po szkodzie w pierwszych godzinach, jakie dokumenty zbierać do zgłoszenia, jak przeczytać dokument z informacjami o produkcie. W ubezpieczeniach majątkowych (dział II) ustawa wymaga standaryzowanego dokumentu o produkcie (art. 8 ust. 4), który ma m.in. wskazywać główne wyłączenia, a to dobry punkt wyjścia dla własnych materiałów.

Partnerstwa z dealerami aut i biurami nieruchomości

Kto kupuje auto lub mieszkanie, wkrótce potrzebuje ubezpieczenia. Dlatego dealerzy, salony używanych samochodów, pośrednicy nieruchomości i doradcy kredytowi bywają naturalnymi partnerami. To też obszar, w którym najłatwiej o błąd, bo ustawa określa dystrybucję bardzo szeroko.

Zwróć uwagę na dwa przepisy. Art. 4 ust. 1 pkt 1 zalicza do dystrybucji doradzanie, proponowanie i inne czynności przygotowawcze zmierzające do zawarcia umowy. Z kolei art. 89 ust. 1 pkt 2 przewiduje odpowiedzialność karną (grzywna, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności do lat 2) dla tego, kto wykonuje czynności agencyjne, nie będąc do tego upoważnionym. Z tych dwóch zdań nie wynika, że każde polecenie przez partnera jest zakazane. Wynika, że partner nie powinien sam „proponować produktu”, „doradzać wariant” ani zbierać danych potrzebnych do oferty, jeśli nie ma na to umocowania. Oddzielenie tych ról to Twoje zadanie i warto je spisać.

Bezpieczny schemat wygląda tak: partner informuje klienta, że współpracuje z agentem, a klient sam decyduje, czy chce rozmowy. Partner przekazuje Ci kontakt tylko za wyraźną zgodą klienta i bez opisywania produktu. Całą analizę potrzeb, ofertę i informacje z art. 22 przeprowadzasz Ty. Dealer, który sam sprzedaje ubezpieczenie jako dodatek do towaru, to osobna sytuacja: ustawa zna agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające (art. 3 ust. 1 pkt 1), który sam musi być wpisany do rejestru agentów i działa na podstawie umowy z zakładem.

Dla biur nieruchomości przydatny jest też drugi tekst z naszej serii: jak pozyskać klientów jako pośrednik nieruchomości. Pokazuje, jak ta branża myśli o klientach, co ułatwia zaplanowanie rozmowy partnerskiej. Dla warsztatów i dealerów przyda się materiał jak pozyskać klientów do warsztatu samochodowego.

Od zapytania do umowy: kolejność kroków

Pozyskanie klienta nie kończy się na pierwszej wiadomości. Poniższa kolejność łączy dobrą praktykę sprzedaży z obowiązkami z art. 8 i 22, tak aby jedno nie kolidowało z drugim.

Zapytanie trafia w jedno miejsce (formularz, numer, skrzynka). Zapisz, skąd przyszło: z polecenia, z Google, z wiadomości czy od partnera.

Pierwsza odpowiedź w ciągu jednego dnia roboczego: potwierdź, że rozumiesz pytanie, i zaproponuj krótką rozmowę. Nie podawaj składki „na oko”.

Rozmowa o potrzebach: co klient chce chronić, jakie ma wcześniejsze polisy, jakie szkody go martwią, jakiego budżetu oczekuje. Notuj odpowiedzi, bo to materiał do wykazania, że potrzeby zostały ustalone (art. 8 ust. 1).

Informacje wstępne: przedstaw, czy działasz na rzecz jednego czy wielu zakładów, podaj numer wpisu do rejestru i charakter wynagrodzenia, wskaż możliwość reklamacji (art. 22 ust. 1).

Oferta: porównaj warianty w sposób zrozumiały, z wyłączeniami odpowiedzialności i limitami. Przy ubezpieczeniach majątkowych przekaż dokument o produkcie (art. 8 ust. 4).

Zgoda na formę przekazu dokumentów: papier jako punkt wyjścia, inny trwały nośnik lub strona internetowa tylko na warunkach z art. 9 ust. 3–4.

Po zawarciu umowy zapisz datę końca okresu ubezpieczenia i ustal termin kontaktu przed wznowieniem. Wtedy zaczyna się kanał, który w kolejnych latach przynosi najwięcej.

Przykład rachunku: ile rozmów potrzeba na jedną umowę

Liczby poniżej to przykład do własnych podstawień, nie dane rynkowe. Przykład: chcesz w miesiącu zawrzeć dziesięć nowych umów. Jeśli co trzecia rozmowa o potrzebach kończy się umową (przykład), potrzebujesz trzydziestu rozmów. Jeśli co druga osoba, która wypełni formularz lub zadzwoni, zgodzi się na rozmowę (przykład), to oznacza sześćdziesiąt zapytań miesięcznie.

Teraz podziel te sześćdziesiąt na kanały według własnych notatek. Przykład: dwadzieścia z poleceń, piętnaście z wznowień połączonych z propozycją dodatkowej ochrony, dziesięć z Google, piętnaście od partnerów. To założenie robocze, nie prognoza. Po miesiącu zapisków zobaczysz, które źródło naprawdę działa u Ciebie, a które zabiera czas. Zamiast zwiększać liczbę wysyłanych wiadomości, zwykle opłaca się podnieść odsetek umówionych rozmów lub odsetek rozmów kończących się umową.

Zimny kontakt i telemarketing: co mówią przepisy

Ubezpieczenia są produktem, który często sprzedaje się „na telefon” i „przez wiadomość”, więc warto znać cztery warstwy prawa, które się tu nakładają. Zacznijmy od tej, która dotyczy Ciebie jako dystrybutora: art. 7 ust. 3 i 4 ustawy. Kontakt zimny jest, najpewniej, także informacją kierowaną do (potencjalnego) klienta, więc powinien być jasny, rzetelny, niewprowadzający w błąd i wyraźnie oznaczony jako marketing. Wiadomość udającą pytanie „czy dobrze Pana ubezpieczono?” lub rozmowę udającą ankietę łatwo uznać za sprzeczną z tą zasadą.

Przepis z Prawa komunikacji elektronicznej (art. 398 ust. 1) wymaga uprzedniej zgody adresata, gdy do informacji handlowej, także marketingu bezpośredniego, używa się automatycznych systemów wywołujących lub telekomunikacyjnych urządzeń końcowych. Telefon i komunikator to właśnie takie urządzenia. Zgodę można wyrazić, podając adres elektroniczny w tym celu (ust. 2), a złamanie zakazu bywa czynem nieuczciwej konkurencji (ust. 4). Prezes UKE może ukarać za brak zgody sumą do 3 procent ubiegłorocznego przychodu albo do miliona złotych, zależnie od tego, która kwota jest wyższa (art. 446 ust. 5). Czy akurat wiadomość na Instagramie mieści się w zakresie ust. 1, powinien ocenić prawnik; do czasu odpowiedzi przyjmij, że tak.

Konsumentów chroni dodatkowo ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Jej art. 9 pkt 3 zalicza do agresywnych praktyk uciążliwe nakłanianie do zakupu przez telefon, pocztę elektroniczną lub inny środek porozumiewania się na odległość, jeśli konsument sam tego nie wywołał. Punkt 2 mówi o wizytach w domu mimo prośby, by przestać. Dla agenta odwiedzającego klientów to konkretna wskazówka: gdy ktoś prosi o wyjście, rozmowa się kończy.

Ostatnia warstwa to RODO. Marketing bezpośredni daje osobie, której dane dotyczą, prawo sprzeciwu w każdej chwili (art. 21 ust. 2); po sprzeciwie nie wolno już używać danych w tym celu (ust. 3), a informację o tym prawie trzeba podać wyraźnie najpóźniej przy pierwszym kontakcie (ust. 4). Zadbaj więc o prosty sposób odmowy w każdej wiadomości i o rejestr odmów. Szerzej w tekście RODO a kontakt na Instagramie.

Zasada do spisania w agencji: sam inicjujesz kontakt handlowy tylko z osobą, która o to prosiła, zgodziła się albo jest Twoim klientem, a sprawę zawartą w umowie omówiłeś z zakładem.

Co grozi za błędy: KNF, rejestr i prawo karne

Warto znać stawkę. Jeśli naruszysz obowiązki z art. 7–11 albo z art. 22, KNF może według art. 84 ust. 1 m.in. wydać publiczne oświadczenie wskazujące osobę odpowiedzialną i charakter naruszenia, nakazać zaprzestanie naruszeń, a wobec dystrybutora będącego osobą fizyczną nałożyć karę pieniężną do 3 055 850 zł (lub do dwukrotności uzyskanych korzyści albo unikniętych strat, jeśli da się je ustalić). Dla osób prawnych górna granica jest wyższa i wynosi do 21 827 500 zł, a alternatywnie do 5 procent rocznych przychodów netto lub dwukrotność korzyści. Najdotkliwsze jest jednak pkt 6: możliwość wykreślenia z rejestru agentów agenta dokonującego naruszenia. Bez wpisu nie ma działalności agencyjnej.

Do tego dochodzi odpowiedzialność wobec zakładu ubezpieczeń. Ponieważ zakład nadzoruje Twoją działalność (art. 26), a umowa agencyjna może zawierać własne zasady dotyczące reklamy, skarga klienta lub kontrola mogą skończyć się wypowiedzeniem współpracy, o ile umowa to przewiduje. Warunki znajdziesz we własnej umowie.

Jedna rzecz zasługuje na osobne zdanie: art. 90 ust. 1 przewiduje odpowiedzialność (grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku) dla osoby, która nie będąc dystrybutorem, używa w reklamie lub do oznaczania działalności określeń wskazujących na wykonywanie dystrybucji ubezpieczeń. Z brzmienia przepisu wynika, że ryzykuje też ten, kto dopiero planuje zostać agentem, a już teraz opisuje swój profil jako „agent ubezpieczeniowy”; konkretny przypadek oceni prawnik.

Jak w tym pomaga HunterSend (i gdzie kończy się jego rola)

HunterSend służy do znajdowania na Instagramie osób, które pasują do opisu klienta zapisanego zwykłymi słowami, i do prowadzenia rozmów z nimi w jednej skrzynce. Przy każdym profilu widać, dlaczego został dopasowany. Narzędzie korzysta tylko z danych widocznych publicznie (opis, obserwowane konta, komentarze, miasto) i omija profile bez potwierdzonej pełnoletności.

U agenta ubezpieczeniowego ma to sens głównie po zgodzie lub zapytaniu. Dopasowanie do opisu, na przykład świeżo kupione mieszkanie, nie zastępuje zgody na wiadomość handlową, więc listę wyników traktuj jako profile do obserwowania. Kampanię uruchamiaj wobec tych, którzy do Ciebie napisali, zapytali pod postem albo wprost zgodzili się na kontakt. Wspólna skrzynka pokaże wtedy historię rozmowy i termin przypomnienia.

Sprzeciw ląduje na stałej liście „nie kontaktować” wspólnej dla wszystkich kont, a hasła do Instagrama nigdy nie wpisujesz w narzędziu: logujesz się sam w oknie na żywo. Limit dzienny wynosi domyślnie 50 wiadomości. Można go podnieść na własne ryzyko, bo żadna liczba nie jest uznana za bezpieczną. Wskaźniki w panelu liczą kontakty, nie polisy. Zgodność treści z art. 7 ustawy i wytycznymi zakładu oceniasz sam.

Więcej: jak oceniać kontakt przed rozmową, pierwsza wiadomość na Instagramie, przypomnienie bez spamu i lista „nie kontaktować”.

Plan na pierwsze 30 dni

Plan zakłada jednoosobową agencję i około godzinę dziennie na marketing. Kolejność jest celowa: najpierw zgodność, potem kanały bezpieczne, na końcu rozmowy z nowymi osobami.

Dni 1–3: sprawdź swój wpis w rejestrze KNF, zbierz wytyczne zakładu dotyczące reklamy i spisz jednostronicowe zasady: czego nie piszemy, kto zatwierdza treści, jak zapisujemy zgody i sprzeciwy.

Dni 4–7: strona lub podstrona z zakresem usług, listą zakładów, na rzecz których działasz, numerem wpisu, danymi firmy, informacją o możliwości reklamacji i formularzem kontaktowym.

Dni 8–10: wizytówka Google z pełnymi danymi; ta sama nazwa i ten sam adres we wszystkich miejscach. Przejrzyj opinie i odpowiedz uprzejmie na każdą.

Dni 11–15: tabela wszystkich obecnych klientów z datami końca ubezpieczenia na najbliższe trzy miesiące i wybranym kanałem kontaktu. Zaplanuj kontakty wznowieniowe.

Dni 16–20: trzy krótkie teksty edukacyjne z Twojej specjalizacji (mieszkanie, auto, firma); każdy oznaczony i bez obietnic wyniku.

Dni 21–25: rozmowy z dwoma–trzema potencjalnymi partnerami lokalnymi. Przed rozmową uzgodnij z zakładem, jaka rola partnera jest dopuszczalna. Spisz ustalenia.

Dni 26–28: prośba o polecenie do dziesięciu zadowolonych klientów, z linkiem do formularza zamiast przekazywania cudzych danych.

Dni 29–30: przegląd: ile zapytań, ile rozmów, ile umów, z jakiego źródła. Dopiero na tej podstawie zdecyduj, czy ma sens płatna reklama lub kampania do osób, które wcześniej się odezwały.

Najczęstsze błędy agentów w pozyskiwaniu klientów

Większość z nich wynika z pośpiechu lub kopiowania wzorców z innych branż, nie ze złej woli.

• Hasła „najtańsza polisa”, „gwarantujemy najlepszą ochronę” bez możliwości sprawdzenia (kłopot z art. 7 ust. 3).
• Reklama bez oznaczenia, wystylizowana na neutralną poradę (art. 7 ust. 4).
• Używanie określenia „agent ubezpieczeniowy” przed uzyskaniem wpisu do rejestru (art. 24 i art. 90).
• Pierwsza rozmowa od cennika, a nie od potrzeb klienta (art. 8 ust. 1).
• Brak numeru rejestru i informacji o wynagrodzeniu w ofercie (art. 22 ust. 1).
• Prośba do partnera, by „po prostu porównał ceny” klientowi, bez umocowania i bez ustaleń z zakładem.
• Fikcyjne lub zlecone opinie (art. 7 pkt 26 UPNPR).
• Wiadomość lub telefon do osoby, która nigdy nie dała zgody, i brak procedury po sprzeciwie.
• Mierzenie liczby wysłanych wiadomości zamiast liczby podpisanych umów.

Źródła i stan na dzień opracowania

Podstawa: ustawa o dystrybucji ubezpieczeń w tekście jednolitym z obwieszczenia Marszałka Sejmu z 20 listopada 2025 r. (Dz.U. 2026 poz. 12); PKE (Dz.U. 2024 poz. 1221); UPNPR (Dz.U. 2023 poz. 845), wszystkie z api.sejm.gov.pl, czytane 19 października 2026 r. RODO art. 21 sprawdzono w angielskim zestawieniu na gdpr-info.eu. Rejestr: rpu.knf.gov.pl (KNF).

Nowelizacje po tej dacie mogły zmienić numerację lub kwoty kar z art. 84. Tekst ma charakter informacyjny i nie jest poradą prawną. Wątpliwości kieruj do działu zgodności zakładu lub prawnika od prawa ubezpieczeniowego i zachowaj odpowiedź na piśmie.